تیتر‌های معطر

سخنرانی، سر خط.

مظاهر محمودی

shomaha-titremoatar.jpg

امروزه صاحبنظران و غیرصاحبنظران کلاً همگی برادران و خانم‌ها، وبلاگ‌ها را به عنوان یک رسانه‌ی تبلیغی می‌شناسند. وبلاگ‌ها از نگاه فردی و روزمرگی تا دیدگاه سیاسی، اجتماعی و علمی گسترش یافته‌اند. با نگاهی کوتاه به جایگاه وبلاگ‌ها و نقش آن‌ها در تاثیرگذاری و پویایی اندیشه در جامعه، نقش «تبلیغی» این رسانه نوظهور بیشتر نمایان می‌شود. یکی از مهمترین شاخصه‌هایی که یک تبلیغ مناسب باید داشته باشد، یک «تیتر» مناسب است. تیتری که مخاطب را جذب کند، او را نگهدارد پای تبلیغ تلویزیونی، تابلوهای خیابانی (بیلبرد) و نوشته.

 

این متن به نظر نکته‌ای ساده را بیان می‌کند، و شامل مطالبی دور از ذهن وبلاگنویس‌ها نیست، ولی می‌بینیم که وب

لاگنویس‌ها کمتر به آن توجه دارند؛ و به سادگی از آن می‌گذرند. عنوان و تیتر نوشته‌ها یکی از گزینه‌هایی است که حرفه‌ای‌ها بسیار به آن توجه می‌کنند، و از کنارشان به سادگی نمی‌گذرند. و همین نکته باعث ِ ماندن مخاطب برای خواندن مطلب آن‌ها می‌شود؛ و همچنین بازدید بیشتر، انعکاس بیشتر و پویایی بهتر وبلاگ. تعدادی از دوستان وبلاگنویس گفتند نباید سخت گرفت، خوبی و خوشی وبلاگنویسی به همین سادگی و بی‌زحمتی‌اش است. خدمت‌تان عرض کنم، نمی‌خواهیم سادگی و صمیمیت نوشته‌ها را کم کنیم یا بلاگر را به زحمت بیندازیم؛ فقط می‌خواهیم تیترهایی بهتر و مناسب‌تر داشته باشیم؛ در عین حال که ساده، ساختارشکن و صمیمی هستند.

 

سر‌آغاز

وقتی وبلاگ شما را باز می‌کنیم، بعد از وارد کردن آدرس وبلاگ، اول عنوان وبلاگ و ظاهر را می‌بینیم و بعد می‌رویم سراغ نوشته‌ها. اول از همه تیتر مطالب است که مورد توجه قرار می‌گیرد. تیترهای خوب و مناسب، مخاطب را همراه می‌کند و مطلب خوانده می‌شود و همچنین احتمال کامنت گذاری، چند روز بعد بازگشت مجدد مخاطب به وبلاگ شما و استمرار رفت و آمدهای وبلاگی. ولی تیترهای نامناسب ممکن است باعث بسته شدن وبلاگ شما بدون خواندن حتی یک جمله از متن شما بشود. هر مخاطب وبلاگ بین 90 تا 120 ثانیه در وبلاگ شما می‌ماند. فرصت کمی است. اما می‌توان با ایجاد محیط مناسب، عنوان مناسب وبلاگ و تیترهای خوب این مدت را بالاتر برد، تا مخاطب شما مطلب را بخواند، و بعد برگردد برای خواندن مطالب دیگر. پس اولین قدم برای ایجاد ارتباط با مخاطب، استفاده از عنوان وبلاگ مناسب و تیتر مناسب مطالب است.

 

در این شماره‌ی شماها، درباره‌ی مورد آدرس وبلاگ و عنوان نوشته‌ها نوشته‌های به درد بخوری هست. اینجا حامد درباره‌ی ... صحبت کرد و مهدی درباره‌ی این‌که اسم‌ها را باید از کجا بیاوریم و عطیه کشتکاران راهکارهایی برای اصلاح آدرس و عنوان وبلاگتان می‌دهد.
خب! در مورد تیتر و عنوان مطالب صحبت می‌کردیم. ادامه بدهیم؟

 

خط مخاطب

نوع تیتر با توجه به مطلب و طیف مخاطب وبلاگ انتخاب می‌شود. مثلا مطلب طنز، تیتر غیرمستقیم می‌خواهد ولی یک نقد سیاسی و اجتماعی را نمی‌شود به صورت طنز و هجوآمیز تیتر زد. مطلب عاشقانه و احساسی سبك خاص به خود دارد.
نوشته‌های وبلاگ و به تبع آن تیتر مطالب، ارتباط مستقیمی با طیف و تنوع مخاطب‌های وبلاگ شما دارد. تیتری خوب است که مخاطب را هدایت و موجب جذب مخاطب شود. تیتر مطلب، ماهیت نوشته را نمایان می‌کند؛ پس استفاده از یک تیتر تعجب‌آمیز یا طنز برای یک مقاله‌ی علمی یا بررسی جدی و علمی یک معضل تاسف‌بار و یا تمسخرآمیز اجتماعی، مناسب به نظر نمی‌رسد.
 
 

تیتر تازه

مخلصتان هستم البته! اما خواهش می‌كنم عنوان و آدرس وبلاگ را خوب و تر و تازه انتخاب کنید! والا از وقتی یادمان است وبلاگنویس‌ها تیترهای خوبی استفاده نمی‌کردند. از این روی، خب دیگه! تیتر تازه بزنید برای نوشته‌هاتان تا باعث و بانی وبلاگ‌های تازه و خوشمزه‌ باشید، وبلاگتان پویا باشد، خشک نباشد و مرده هم نباشد. كاری كنیم وقتی طرف می‌آید نگاهی به تیتر می­اندازد جیگرش حال بیاید. مثل خوردن یک دلستر خنک باشد توی گرمای وحشتناک گرم سواحل میامی یا خیابان‌های سوزان اهواز!
در این راستا بهترین کار این است که ببینید بقیه دوستان بلاگر چه تیتری انتخاب كرده‌اند در موضوع مطلب شما، شما آن را استفاده نکنید، مثلا "دختران خیابانی، دردهای اجتماعی" یا "دختران آزاد در خیابان"؛ شما حالا چه تیتری می‌زنید؟ "تهران­متر دخترانه!"؛ و برای مطلبی علمی و بررسی تخصصی هم "باگ‌های مدیریت شهری" تیتر خوبی می‌تواند باشد.

 

 

شکار فکر

کسی را تصور کنید که آمده وبلاگ شما. حوصله ندارد. می­خواهد وبلاگ شما را ببندد. تیتر مطلب را می­خواند. خب این تیتر باید جوری باشد که این بنده خدا، برق از کله­اش بپرد. و اگر خدای ناکرده وبلاگ را بست(انسان جایزالخطا است!) تا چند دقیقه مغزش علامت سوال یا لبخند یا این شکلی! باشد. خلاصه شکارش کنید. مثلا "حداد مرد" برای بررسی عملکرد آقای حداد در مجلس هفتم؛ که بین کلمه مَرد و مُرد می‌شود بازی راه انداخت. یا مطلب طنز اجتماعی با نام "رود نازا" برای بررسی خشک شدن زاینده‌رود و رابطه‌اش با مشکلات اجتماعی و مالی تولد فرزند!

 

 

معجون مرکب

بهترین تیترهایی که استفاده کرده­ام یا دیده­ام، بیشترشان ترکیبی از چند کلمه بوده‌اند. و در این میان حتی کلمات  تازه­ای خلق شده است. حالا این ترکیب‌ها چه شکلی هستند؟ عرض می‌کنم خدمتتان.
 
 

مرکبات صناعی:

اغلب تیترهای خوب و جالب و تو دل برو، از ترکیب صناعی ساخته می‌شوند. یعنی یک ریتم و آهنگ دارند. نیاز نیست اهل ادبیات قدیمه و جدیده باشید. راحت می‌توان تركیب‌های ساده و قشنگی ساخت. مثلا نمونش "تپل مُپل" . ببینید چه خوش آهنگ است!

کار دیگری که می‌شود انجام داد استفاده از ترکیب هجایی است؛ استفاده از حروف یکسان در کلمات متوالی؛ مثل "سکر شکر" در مورد گرانی شکر و هجوم مردم برای خریدن آن. یا "غم قافله"؛ خاطره‌ی لحظات بازگشت از سفرهای زیارتی. این‌ها مثال است. فقط برای نمونه. بهتر از این هم می­شود كلماتی را تركیب كرد و تیتر مناسبی ساخت. هر كس كه خلاق‌تر باشد، بهتر می‌تواند تركیب­های زیبا خلق كند.


خیلی دور خیلی نزدیک

کلماتی هستند که معنای دور و نزدیک دارند. استفاده از کلماتی که احیاناً معنای متفاوت و شک برانگیز دارند، راه دیگری برای جذاب كردن تیتر مطالب است. مثل "کرم مجلس". البته با فتحه، یا این شکلی: کرَم؛ که دست و دلبازی مجلس در لایحه‌ی برداشت از ذخیره ارزی را به چالش می‌کشد. مطمئن باشید خدای ناکرده با کسره نیست!

 

تشبیه و مشبه

مغز مطلبتان را به كسی یا چیزی تشبیه كنید. تشبیه بسازید. راحت خلاص می­شوید از دست تیتر مناسب و نامناسب. "سقط جنین کاندولیزا" برای شکست طرح خاورمیانه بزرگ که لحظه‌ی تولد مُرد، یك نمونه از تشبیهات مناسب است. این سبك از تیترها بیشتر در نوشته‌های عاشقانه كاربرد دارد، مثل همین تیتری که نوشتم! حسابی عاشقانه بود!

 

هجو محجوب

می‌تواند تیتر داری ترکیب هجو باشد، که بیشتر برای مسائل سیاسی و اجتماعی می‌شود. "یخ‌بند، بند بند دندان" برای بررسی وضعیت کارتون خواب‌ها در زمستان. "رنگ رنک" که به بررسی رنک وبلاگ‌ها و رابطه‌اش با محتوای آن‌ها دارد. "برای شماها" بررسی نشریه‌ی وزین شماها!

خودمونی‌تر

می‌شود با تیترهای صمیمی و خودمانی مخاطب را با خود همراه كرد. این‌جا مقداری همی زیاد، خلاقیت باید به کار برد. مثلا حتى مى‌توانید در تیتر با او شوخى کنید.
نوع تیتری که من خیلی دوستش دارم، استفاده از کلمات و اصطلاحات کوچه و بازار است. مثلا "خونه‌تون، خونه‌شون، خونه‌مون". مطلبی با این تیتر به مسئله‌ی فرار شهرام جزایری پرداخته بود.
یا "مرغ همسایه لاوه" برای بررسی وضعیت ازدواج سنتی و مدرن.
تیترهای به زبان انگلیسی یا لهجه‌ای هم تنوع خوبی است. مثلا اگر سفری به یزد داشته‌اید با لهجه‌ی یزدی تیتر بزنید "یتا سفرنومه".

 

مطلبم رو به پایان است ولی حرف‌ها و نکته‌هایم خیلی مانده است. مثلا یكی‌اش این است كه اگر مطلبتان طولانی است، سعی کنید به چند بخش تقسیم شود و از تیترهای بین متن استفاده کنید. مثل کاری که در این مطلب انجام شد. به این صورت تیتر اصلی خواهید داشت و تیترهای دا

 

9 نظر


این تیتر با لهجه کاربرد نداره! یعنی اگه من بهش بر بخورم چون نمی فهمم ولش می کنم میرم! میتونید مثل من خلاق باشید!!! :ی مطلب خوبی بود!

وای تیتر پیدا کردن خیلی سخته! :-(

اعتراف می‌کنم که توی این مورد هییییچ استعدادی ندارم!

سلام از این اسامی زیبا تر هم هست .نیست؟؟

نه باز هم به زیبایی سخن سر دبیر نبود . یا بخش سر دبیر رو حذف کنید یا تو اون بخش سعی کنید همه ی مطالب به اختصار بیان نشه که دیگه رمق خوندن مطالب دیگه رو نداشته باشیم .

هااااااااااا شناختمتون.........با اينکه ازتون اصلا خوشم نمياد ولي مطالبتون بـــــــــــــــــــــدک نيست.........تا ببينيم بعدا چي ميشه
 
بسی بهره بردیییم ...

سلام خیلی جالب بود...بهتره برم یکی یکی تیترامو عوض کنم!

نظرات