هر وقت که تصمیمت قطعی شد برای نوشتن و احساس کردی که باید دیگر دست به صفحهکلید ببری و بنویسی و یک وبلاگ برای خودت داشته باشی، این سؤال برایت پیش میآید که از کدام سرویس وبلاگنویسی استفاده کنی. با خودت فکر میکنی چه نیازهایی داری و دوست داری این سرویس ارائهدهندهی وبلاگ چه امکاناتی در اختیارت قرار بدهد. البته گاهی هم استفاده از یک سرویس وبلاگ میتواند دلایل دیگری داشته باشد و حتی کاملا تصادفی باشد و خیلی چیزهای دیگر.
یک بررسی کلی در بین وبلاگنویسها و پرسیدن چند سؤال ساده و شنیدن حرفهای آنها در این مورد، بهتر از هر حدس و گمانی میتواند به من و تو که تازه میخواهیم وبلاگنویسی را آغاز کنیم، کمک کند.
به سراغ دوستانی رفتم که برای حضور در بین وبلاگنویسها از سرویس ایرانی پرشینبلاگ استفاده میکنند. برای این کار نویسندگان وبلاگهای «یک وجب دل» کبری آسوپار، «و حرفهایی که در دلم ماند» زینب و «پاسخگویی سران سه قوه» محمدصالح مفتاح، لطف کردند و به ما برای آشنایی بیشتر با پرشینبلاگ کمک کردند. همینجا صمیمانه از این دوستان تشکر میکنم.
اولین سؤال را از کبری آسوپار میپرسم: «به نظر شما بزرگترین حُسن و عیب این سیستم چیه؟»
کبری اینطور جواب میدهد: «پرشینبلاگ اغلب، امکانات جانبی نداره؛ یعنی در واقع فقط مطلب رو میتونی ارسال کنی. ولی از این نظر که یه چیز شستهرفته و تروتمیزی تحویل میده خوبه؛ یعنی زیاد شلوغ نیست مثل پارسیبلاگ. ولی ای کاش مثل بلاگفا امکان درج پاسخ مدیر زیر هر کامنت هم داشت.»
زینب میگوید: «از اونجایی که 4 سال و اندی هست که از سرویس پرشینبلاگ استفاده میکنم و خیلی دوستش میدارم، سعی میکنم عیبهاشو نبینم! اینجوری همهش میشه حُسن.»
نوبتی هم باشد، باید میکروفون را جلوی محمدصالح بگیرم: «قدمت و ثبات، اولین حُسن هست. در مرحلهی بعدی هم تگبندی مطالب هست که توی سایر سرویسها وجود نداره.»
این فکر وجود دارد که رابطههای وبلاگی میتواند متأثر از سرویس ارائهدهندهی وبلاگ باشد؛ یعنی من که از پرشینبلاگ استفاده میکنم، احتمالا بیشتر دوستانم هم پرشینبلاگی هستند و ارتباطم با آنها بیشتر از بقیه است. برای روشن شدن این موضوع، از دوستان میپرسم: «بیشترین وبلاگایی که میخونی، وبلاگای همسرویس خودت هستن یا از سرویسهای دیگه؟»
کبری میگوید: «به این مورد دقت نکردم. راستش تو انتخاب یه وبلاگ برای خوندن، سرویسش اصلا برام مهم نیست» و زینب جواب میدهد: «نه. با این که خودم پرشینبلاگیام، معمولا وبلاگایی که میخونم از سرویس پارسیبلاگ هستن. شاید چون نوشتههاشون با عقاید و باورهای من بیشتر جور درمیاد.»
محمدصالح با این دیدگاه موافق نیست. او میگوید: «نظر من مخالفه. ارتباطی بین سرویس و مطالبی که میخونم وجود نداره. اما اگه بخوام بیشتر بررسی کنم، به نظرم در حال حاضر بیشترشون تو سرویسهای دیگه هستن. چونکه خیلی از وبلاگای خوب، توی سرویسهای دیگه هستن و یا صاحب دامنههای مستقل شدهان. این هم خودش داستانیه که هر کس وبلاگش دو زار ارزش پیدا میکنه، میره و دامنه میگیره و از سرویس رایگان دست میکشه.»
چه فرقی دارد من از یک سرویس وبلاگنویسی ایرانی استفاده کنم یا یک سرویس خارجی؟ سومین سؤال من از وبلاگنویسهایمان دربارهی همین موضوع است: «چرا تو سرویسهای خارجی نمینویسی؟»
کبری میگوید: «زمانی که وبلاگنویسی رو شروع کردم، خیلی با این مقولات غریب بودم و ترجیح دادم از یه سرویس سادهی فارسی شروع کنم.»
زینب دلیل انتخابش را این طور توضیح میدهد: «وقتی سرویسهای ایرانی و فارسیزبان، بیشتر ِ امکاناتی رو که یه وبلاگنویس نیاز داره، مهیا میکنن، دلیلی برای استفاده از سرویسهای خارجی نمیبینم. از اونجایی که من تو وبلاگنویسی، فارسی رو پاس میدارم(!) استفاده از سرویسهای خارجی که برای ما فارسیزبانها طراحی نشده، کمی سخت میشه.»
جواب محمدصالح که نگاه کلی دارد(!)، جالب است: «بالاخره فارسی بودن و پشتیبانی و در دسترس بودن خدمات برای من مهمه. ضمن اینکه این هم برام مهمه که اگه قراره وبلاگنویسی من -در یک نگاه کلی- برای کسی کسب اعتبار کنه، چه بهتر که این اعتبار برای یه ایرانی باشه تا یه شرکت خارجی.»
به نظر شما دلکندن از یک سرویس وبلاگ و رفتن به سرویس دیگر، چه دلیل و انگیزهای میتواند داشته باشد؟ آیا اصلا چنین کاری برای یک وبلاگنویس قدیمی، کار قابل توجیهی میتواند باشد؟
کبری در جواب به این سؤال که «اگر بخوای از این سرویس بری، کجا میری و دلیلت چیه؟» به سرویس وردپرس علاقه نشان میدهد و دلیلش را این طور بیان میکند: «هم قالبهاش تروتمیزتره و هم امکانات بهتری داره. ولی در کل ترجیح میدم توی دنیای مجازی جای ثابتی داشته باشم.»
از نظر زینب، سرویسهای مختلف آنقدر با هم تفاوت ندارند که باعث بشود او وبلاگش را منتقل کند به یک جای دیگر: «از این سرویس بیرون نمیرم؛ مگه اینکه بخوام داتکام بشم. چون به نظر من سرویسهای مختلف جز یه تفاوت اندک، زیاد توفیری با هم ندارن. پس من وقتی از این سرویس میرم بیرون که بخوام وبلاگم رو گسترش بدم و یه وبسایت شخصی داشته باشم.»
محمدصالح گویا به این موضوع زیاد فکر کرده است و کمی هم تردید دارد: «البته من در بلاگفا و پارسیبلاگ هم وبلاگ دارم. چند باری هم تصمیم به رفتن گرفتهم. اما هر بار چیزی مانعم میشه. هنوز نمیدونم؛ اما شاید اگه روزی این سرویس رو ترک کنم، احتمالا دامنهی مستقل میگیرم و دیگه به سرویسهای رایگان برنمیگردم.»
این سؤال و جوابها میتوانند به ما کمک کنند که جایگاه سرویسهای وبلاگنویسی ایرانی و خارجی را ارزیابی کنیم و عیبها و نقصها و نقاط قوت را بشناسیم و در کل وبلاگنویس موفقتری باشیم.
در انتها باز هم از دوستانم که قبول زحمت کردند و در این گفتوگو شرکت کردند، قدردانی و تشکر میکنم. همینطور از شما که حوصله کردید و خواندید.
نظرات