ما اینجا راحتیم

بالاخره این همه وبلاگ‌نویس فارسی‌زبان و ـ خدا را چه دیدید ـ غیر فارسی‌زبان در بلاگ‌اسکای دارند روز و شب می‌گذرانند. حالا این‌که بلاگ‌اسکای پیش‌تر چه بوده و امروز چه شده را می‌توانید در جاهای دیگر این شماره پیدا کنید اما در این نوشته می‌توانید حرف‌های چند وبلاگ‌نویس را بخوانید.

چهار دوست عزیز بلاگ‌اسکایی پذیرفته‌اند که به سؤال‌های من درباره‌ی سرویس‌شان جواب بدهند که ـ لابد ـ باید ازشان تشکر کنم که این همه خوب‌اند که جاسوسی ما را می‌کنند!

اول حمید توکلی که دانشجوی رشته‌ی فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی خواجه نصیر است و یکی از اعضای وبلاگ گروهی همکلاسی. از حمید می‌پرسم «بزرگ‌ترین خوبی بلاگ‌اسکای چیه که داری ازش استفاده می‌کنی؟» بلافاصله می‌گوید:‌ «امنیت و سهولت کنترل بر اعضا در وبلاگ‌های گروهی» خب. ازش می‌پرسم «حالا بزرگ‌ترین عیبش چیه؟» او هم باز با نگاه نویسنده‌ی یک وبلاگ گروهی می‌گوید «نداشتن دسته‌بندی اطلاعات بر اساس نام اعضا در وبلاگ‌های گروهی».

می‌روم سراغ شقایق. شقایق درباره‌ی بزرگ‌ترین خوبی بلاگ‌اسکای می‌گوید «اجازه‌ی دستکاری توی کدها رو می‌ده.» به این فکر می‌کنم که بالاخره بیشتر سرویس‌ها این امکان را دارند. وبلاگ شقایق را که نگاه می‌کنم و ساکت می‌شوم. بالاخره آدم برنامه‌نویس که باشد، باید هم تغییر در قالب این همه برایش مهم باشد!

ازش می‌پرسم «خب. بزرگ‌ترین عیب بلاگ‌اسکای چیه حالا؟» یک کلام می‌گوید «تبلیغات». باز هم می‌روم وبلاگش را می‌بینم. به شقایق می‌گویم «اما وبلاگ تو که تبلیغ نداره!»

مهدیه از سال 85، اهل بلاگ‌اسکای شده است. بادومش را هم می‌توانید این‌جا ببینید. می‌گویم «نظرت درباره‌ی سوال اول چیه؟‌» می‌گوید «اول باید توضیح بدم كه من تجربه‌ی وبلاگ‌نویسی رو با بلاگ‌اسكای شروع كردم و فقط یه مدت خیلی كوتاهی یه وبلاگ هم در پرشین‌بلاگ داشتم. با توجه به همین تجربه‌ی كم خودم هم به این سؤال‌ها جواب می‌دم.»

می‌گویم «حالا بزرگ‌ترین خوبی‌های بلاگ‌اسکای چیه؟» مهدیه می‌گوید «امكان پاسخ‌گویی به كامنت‌ها. و اینكه پست‌ها هر كدام جداگانه این قابلیت را دارند كه تعداد نظرات آن‌ها را بدانیم، البته در صفحه‌ی مدیریت؛ چون در پرشین‌بلاگ فقط نشان می‌داد در كل تا الان چند نظر دارم ولی در بلاگ‌اسكای كاملا مشخص است كه پست به‌خصوصی چند كامنت دارد» البته باید دید پرشین‌بلاگ ـ با تغییراتی که کرده ـ چگونه است.

به مهدیه می‌گویم «عیب‌هاش رو هم بگو» و او بی‌درنگ می‌گوید «پرشین‌بلاگ خودش قابلیت این رو داره كه به محض ثبت وبلاگ، شمارشگر پرشین‌استت رو نشون می‌ده ولی بلاگ‌اسكای این امكان رو تا اونجایی كه من مطلعم نداره» البته اینجا بگم که ما قرار نیست خوبی‌ها و بدی‌های بلاگ‌اسکای رو تطبیقی نشون بدیم. به مهدیه هم می‌گم «بی‌خیال پرشین‌بلاگ. درباره‌ی بلاگ‌اسکای حرف بزنیم فعلا.» و او عیب‌های بلاگ‌اسکای را ادامه می‌دهد «نداشتن شكلك‌های مختلف در قسمت نظرات، نداشتن امكان به یاد سپردن نام، ایمیل و آدرس سایت بازدیدكنندگان در نظرات، اینكه در تنظیمات مدیریتی بلاگ‌اسكای جایی برای گذاشتن آدرس ایمیل نویسنده وبلاگ و همین‌طور مشاهده صفحه‌ی نخست نیست و وبلاگ‌نویس خودش برای ساختنش باید اقدام كند».

نوبتی هم باشه، باید از الیار عاصمی‌زاده، بپرسم. اینم وبلاگ الیار؛ نانوشته‌ها. به الیار می‌گویم «خودت بگو دیگه!» و او هم می‌گوید «حسن بلاگ‌اسکای در دسترسی آسان و سریع به کنترل‌پنل مدیریتی است و عیب بلاگ‌اسکای ـ با در نظر گرفتن همه‌ی خوبی‌ها ـ نداشتن دسته‌بندی اطلاعات و مطالب با نام نویسنده و پایین بودن ضریب امنیت وبلاگ هست. البته نبودن قالب‌های تعریف شده زیاد نیز می‌تواند از جمله مشکلات وبلاگ‌نویسان مبتدی در این سرویس باشد.»

و بالاخره نظر میثم رمضانعلی را می‌پرسم. وبلاگ دنج او را این‌جا می‌توانید ببینید. می‌گوید «بزرگ‌ترین حسنش اینه كه می‌شه دامنه‌ روش نصب كرد و ساب دامنه هم داشت. مثلن روی بلاگ‌اسكای می‌شه این كار رو كرد: weblog.habil.ir و about.habil.ir. این خیلی خوبه» و ادامه می‌دهد «بدیش اینه كه كدهایی كه باهاش بلاگ‌اسكای رو نوشتن خیلی پیچیده‌ست و برای همین دست‌كاری كردنشون خیلی سخته. این خیلی بد هستش توی یه وبلاگ كه نشه درست و حسابی قالبش رو ویرایش كرد» اول فکر کردم منظور میثم برنامه‌نویسی خود بلاگ‌اسکای هست، اما دیدبم که گفت قالب وبلاگ‌ها.

خب. برویم سراغ سؤال بعدی. از مهدیه می‌پرسم «وبلاگایی که می‌خونی، بیشتر هم‌سرویسی‌های خودتن؟» می‌گوید «كمتر به وبلاگ‌های بلاگ‌اسكای سر می‌‌زنم چون كمتر وبلاگ با ارزشی» با خودم فکر می‌کنم «ای واای. الانه که به بلاگ‌اسکایی‌ها بربخوره» ادامه‌ی جوابش را می‌شنوم «یعنی وبلاگی كه من علاقه‌مندم به خوندنش» و اضافه می‌کند «اكثراً در پرشین‌بلاگ و بلاگفا هستند».

از حمید که می‌پرسم، انگار خیلی سؤال بی‌ربطی پرسیده باشم می‌گوید «اینکه از چه سرویسی استفاده می‌شه اهمیتی نداره، اصل نویسنده‌ی وبلاگ هست که با مهارت‌های وبلاگ‌نویسی منو جذب می‌کنه، اگر یک نویسنده‌ی ماهر وبلاگش رو از سرویسی به سرویس دیگه منتقل کنه، باز هم مخاطبش باقی می‌مونم».

الیار انگار می‌خواهد جواب حمید را کامل کند می‌گوید «برای من موضوع و مطالب وبلاگ‌ها مهم است؛ نه سرویس‌دهنده‌ی اون وبلاگ. چون این تفکر و قلم نویسنده‌ست که به وبلاگ حیات می‌بخشه».

به میثم می‌گویم «خب لابد تو هم می‌خوای همین جواب رو بدی؟» او هم سری تکان می‌دهد و می‌گوید «بیشترین وب‌لاگ‌هایی که می‌بینم از بلاگفا هستند. بلاگفا ثبات بیش‌تری داشته. پرشین‌بلاگ و میهن‌بلاگ به خاطر هك‌هایی كه شدند، خیلی‌ها ازشون فاصله گرفتند» پرشین‌بلاگی‌ها و میهن‌بلاگی‌ها می‌توانند همین الان وبلاگ میثم را باز کنند و جواب دندان‌شکن بدهند! چه زحمتی است حالا. همین‌جا از حیثیت‌ خودتان دفاع کنید!

شما دوست ندارید بدانید چرا این چند نفر نمی‌روند توی یکی از این سرویس‌های خارجی وبلاگ بنویسند؟ خب این بار الفبایی می‌پرسیم!

الیار می‌گوید «درست است نوعی وطن‌پرستی و حمایت از شرکت‌های داخلی در اندیشه‌ی من جایگاهی ویژه داشت ولی استفاده از سرویس‌دهنده‌ی ایرانی به‌خصوص سرویس‌دهنده‌ای که برنامه‌نویسش روزگاری در همان محیط دانشگاهی من تحصیل می‌کرده، برای من لذت‌بخش‌تر است».

حمید انگار بخواهد سخنرانی غرایی بکند می‌گوید «ایرانی بودن سرویس برام ارزشمنده اما نه اون‌قدر که به خاطر ایرانی بودنش خودم رو از سرویس‌های بهتر محروم کنم.» یک حباب سؤال می‌خواهد بیاید بالای سرم ولی حمید نمی‌گذارد و ادامه می‌دهد «سرویس‌های ایرانی کمتر از سرویس‌های خارجی نیستند و فاصله‌ی زیادی بینشون احساس نمی‌کنم، از طرفی ممکنه ویژگی‌های فنی‌ای در برخی سرویس‌های ایرانی باشه که در سرویس‌های خارجی نیست» تکانی می‌خورد و از موضع قدرت می‌گوید «به موازات رقابت فارسی‌زبانان در عرصه‌ی وبلاگ‌نویسی، سرویس‌های وبلاگ ایرانی هم در حال رقابت هستند و این باعث شده که یک وبلاگ‌نویس ایرانی وقتی از سرویس ایرانی استفاده می‌کنه احساس عقب‌ماندن از تکنولوژی‌های روز بهش دست نده!»

نوبت شقایق است. خیلی کوتاه و کم حرف زده است تا اینجا. می‌گوید «با بلاگ‌اسکای راحتم.» باز هم کوتاه؛ اما مگر یک وبلاگ‌نویس چه می‌خواهد؟ می‌خواهد راحت باشد. همین کافی است. نیست؟

مهدیه و میثم انگار تردید دارند که نوبت کدامشان است! حروف الفبا را که مرور می‌کنم، مهدیه می‌گوید «خوب از اولش با بلاگ‌اسكای شروع كردم به وبلاگ نوشتن و الان هم بعد از گذشت چند سال وبلاگ‌نویسی تو همچین آدرسی، احساس می‌كنم تغییر دادن آدرس وبلاگ و كوچ كردن به یه سرویس دیگر چه ایرانی و چه خارجی چندان به نفع وبلاگم نیست» می‌گویم «پس برات فرقی نمی‌کنه؟» او هم بلافاصله می‌گوید «همین طوره. چندان تعصبی روی بلاگ‌اسكای ندارم. مشكلی هم با خارجی بودن سایت ندارم»

به میثم نگاه می‌کنم. می‌گویم «خب. تو بگو چرا توی سرویسای خارجی نمی‌نویسی؟» و او هم جواب می‌دهد «می‌نویسم.» تا می‌آیم اظهار تعجب کنم ادامه می‌دهد «توی بلاگ‌اسپات هم وبلاگ دارم. اما كار با ایرانی‌ها ساده‌تر هستش و به نظرم بهتره از اون‌ها استفاده كرد تا ارتقا پیدا كنند».

بالاخره رسیدیم به سؤال آخر.

از شقایق می‌پرسم «فکر کن از بلاگ‌اسکای می‌خوای بری. کجا می‌ری؟» می‌گوید «از این سرویس برم، وبلاگ شخصی خودمو با موویبل تایپ درست می‌کنم» چه جالب! استقلال هم بالاخره چیز خوبی است!

مهدیه خودش را آماده کرده برای یک جواب دندان‌شکن! می‌گوید «همچین كاری نمی‌كنم به احتمال زیاد. ولی اگر خواستم كوچ كنم، می‌رم وردپرس. چون از دوستانم تعریف‌های خوبی راجع به این سرویس شنیده‌ام.» بالاخره خارج رفتن هم جذاب است!

الیار می‌گوید «بعد از بلاگ‌اسکای می‌رم بلاگفا. به خاطر مزیت‌هایی که داره نسبت به سایر سرویس‌ها». از میثم که انگار همه‌جا وبلاگ دارد می‌خواهم جواب بدهد. با اطمینان می‌گوید «بخوام از این سرویس برم بیرون، یه وبلاگ روی هاست خودم راه می‌اندازم. یا می‌رم میهن‌بلاگ یا بلاگفا.» چه جواب سخاوت‌مندانه‌ای! کسی را نمی‌خواد برنجاند بالاخره.

و بالاخره از حمید می‌پرسم و او هم می‌گوید «وردپرس رو انتخاب می‌کنم چون امکانات زیادی داره و دست و پنجه نرم کردن با این امکانات باعث افزایش تجربه خواهد بود. البته قبل از اینکه بخوام وبلاگ جدیدی ایجاد کنم یک بار دیگه سرویس‌ها رو بررسی می‌کنم چون معمولا سرویس‌ها بیشتر از یک سایت معمولی پویا و در حال تحول هستند» با خودم فکر می‌کنم «چه راه‌ حل خوبی!» حمید نمی‌گذارد بیشتر از این تفکر(!) کنم. ادامه می‌دهد «به نظرم وبلاگ‌نویس نباید بیش از حد نسبت به انتخاب سرویس حساسیت نشون بده، یا فکر کنه که برای رقابت الزاما باید سی‌اس‌اس و جاوا اسکریپت یاد بگیره، اصلا پرداختن بیش از حد وبلاگ‌نویس‌ها به مسائل فنی باعث کمرنگ شدن فاصله‌ی وب‌سایت و وبلاگ و بی‌هویتی وبلاگ‌ها می‌شه».

این هم آخرین جواب ِ آخرین سؤال این گزارش. امیدوارم حاصل چند دقیقه گپ و گفت من و این چند نفر به دردتون خورده باشه. البته اگه بعدا هم به دردتون بخوره، باز هم خوشحال کننده است.

از دوستان عزیزم، الیار عاصمی‌زاده، حمید توکلی، شقایق، مهدیه و میثم رمضانعلی که درباره‌ی بلاگ‌اسکای و وبلاگ‌نویسی و سرویس‌بلاگ‌ها حرف زدند هم ممنونم. و البته از شما هم ممنونم که حتی نقطه‌ی آخر این سطر را هم می‌خواهید بخوانید!