سال 83، سال سرویسهای وبلاگنویسی جدید بود. یکی از این سرویسها که مورد توجه قشر خاصی از وبلاگنویسان قرار گرفت، پارسیبلاگ بود.
سید محمدرضا فخری، مدیر 37 سالهی این سایت، فارغالتحصیل رشتهی مهندسی کامپیوتر با گرایش سختافزار، از دانشگاه صنعتی اصفهان است. او در مرداد سال 83، سرویس پارسیبلاگ را راهاندازی کرد.
داستان ثبت دامنهی پارسیبلاگ هم جالب است. ظاهرا در یکی از روزهای اردیبهشتماه، و در فاصلهی بین دو نماز، ایدهی راهاندازی سرویس وبلاگنویسی به ذهن سید محمدرضا فخری رسیده و دامنه را ثبت کرده است. او در مورد دلایل ایجاد چنین سایتی میگوید:
«در هنگام كار با پرشینبلاگ مواردی را میدیدم كه رویش كار نشده بود و از نظر من خیلی مهم بودند؛ مثل قابلیت جستجو در متنها و پیامها، و نیز دستهبندی موضوعی وبلاگها و یادداشتها به صورت سلسلهمراتبی. و چون حرفهی اصلی خودم، تحلیل و طراحی و برنامهنویسی سیستمهای بانك اطلاعاتی تحت وب بود، تصمیم گرفتم یك سیستم با قابلیتهای جدید راهاندازی كنم تا خدمات بهتری عرضه كنم.»
البته این تنها بخشی از دلایل آقای فخری است. او انگیزهی مهمتری برای این کار داشته است:
«انگیزهی دیگری كه مرا به این كار واداشت، این بود كه احساس كردم مدیریت محتوایی به صورت منسجم بر روی این سیستم موجود نیست، و این برای من نوعی احساس وظیفه بود. عدم پذیرش مسئولیت محتوا، مانند آن است كه ما یك سفره با انواع غذاها داشته باشیم و آن را برای خوردن و آشامیدن، به صورت مجانی در معرض عموم بگذاریم؛ آن وقت بگوییم كه ما نسبت به فاسد نبودن و یا سمی نبودن غذاها هیچ تضمینی نمیدهیم، خود دانید!»
همانگونه که گفته شد، مهندس فخری در اریبهشت سال 83، دامنه را ثبت کرده و پس از آن شروع به برنامهنویسی و تست سیستم میکند. در همان روزها، فردی به نام علیرضا شیرازی با وی تماس گرفته و خواستار دامنهی پارسیبلاگ میشود. این تماس زمینهی آشنایی این دو نفر را فراهم میآورد. علیرضا شیرازی همزمان با محمدرضا فخری، مشغول تست و آزمایش سرویس وبلاگی میشود که بعدها با دامنهی بلاگفا توجه زیادی را به خود جلب کرد.
پارسیبلاگ بی هیچ سر و صدایی، در اواسط مردادماه، در دسترس کاربران قرار میگیرد. پس از چند روز، علیرضا شیرازی، حفرههایی در سایت پیدا کرده و با درج جملهای در وبلاگ سید محمدرضا فخری، او را از ناامنی سیستم باخبر میکند.
پارسیبلاگ کمکم مخاطبانش را پیدا میکند. در ماههای شهریور و مهر، باز هم مشکلاتی برای سایت پیش میآید که طبق ادعای مدیریت سایت، مربوط به سرور است. زمستان 86 امکانات بیشتری به پارسیبلاگ افزوده میشود و در کنار آن، ایدهی پارسییار مطرح میگردد. قرار است پارسییار نسخهی ایرانی شدهی اورکات باشد.
بهار سال 83، پارسیبلاگ کار جالب و در نوع خود بینظیری انجام داد. مجموعهای از متون منتخب وبلاگهای زیرمجموعهی سایت، در کتابی به نام «کشکول پارسی» گردآوری شد و همراه با لوح فشردهای، در نمایشگاه کتاب عرضه شد. این کار گرچه فکر تازه و بدیعی بود، اما در سالهای بعد تکرار نشد. کار دیگری که پارسیبلاگ در آن روزها انجام میداد، معرفی وبلاگ برتر به صورت روزانه بود.
در مهرماه همان سال، اتفاق جالبی افتاد. سایتی با دامنهی پارسیبلاگ و پسوند آیآر، با استفاده از لوگویی مشابه پارسیبلاگ، توسط فردی به نام مصطفی امیری ایجاد شد که البته با گفتوگو و مذاکره مشکل حل شد و سید محمدرضا فخری پسوند آیآر را از وی خریداری کرد.
آذر همان سال، نسخهی جدید سایت راهاندازی شد و پارسییار هم در دسترس کاربران قرار گرفت.
پارسیبلاگ با نسخهی جدید خود امیدواریهای زیادی را ایجاد کرده است. به نظر میرسد مدیریت این سایت مصمم است جایگاه این سرویس وبلاگنویسی را بیش از پیش بهبود ببخشد.
1 نظر
نظرات