سرویسبلاگها روزبهروز امکانات بیشتری را به وبلاگها اضافه میکنند که خیلی از این قابلیتها ماهیتی لینکگونه دارند. مثل لینک به سایت سرویسدهنده، آرشیو تاریخی و موضوعی یادداشتها، لیست آخرین یادداشتها، دربارهی نویسنده و... . هدف این مقاله بررسی کارکردهای لینکهایی است که وبلاگنویس آنها را به صورت اختیاری به وبلاگش اضافه میکند. این لینکها به سه دستهی کلی تقسیم میشوند:
1- لینکهای درونمتنی
لینکهای درونمتنی پیوندهایی است که نویسنده صلاح میبیند در پستهای وبلاگش، به تناسب موضوع از آنها استفاده کند. لینک درونمتنی میتواند مثل منبعنویسی یا پانوشت باشد؛ با این تفاوت که پاورقیها در کتب و نشریات، فقط آدرس را نشان میدهند؛ اما هر لینک، سخاوتمندانه اصل مأخذ و تمامیت آن منبع را پیش روی شما میآورد.
الف) این لینکها میتوانند برای ارجاع به خبر یا مقالهای باشند که میخواهیم در مورد آن بنویسیم، یا میتوانند عکس یا موسیقی مرتبط با نوشتهمان باشند، یا ممکن است معرفی مقاله، سایت یا e-book مناسب باشند و یا میشود لینک وبلاگ اشخاص یا معرفی کاملتر یک واژه یا اصطلاح باشند.
ب) گاهی وبلاگنویسان، بررسی یک موضوع را به چند قسمت تقسیم میکنند. در این صورت خوب است لینک قسمتهای قبلی و بعدی مطلب را در اول هر متن بیاورند تا اگر کسی تازه به این بحث وارد شده، به آنها مراجعه کند.
ج) وقتی مطلب ما در نقد یا تکمیل نوشتهی دیگری است با لینک دادن، پلی به آن متن اصلی زدهایم. نویسندهی متن اصلی میتواند با رهگیری مطلبش بفهمد چه کسانی دربارهی او نوشتهاند و اگر بخواهد پاسخ بدهد و یا تشکر کند.
د) یکی دیگر از کاربردهای شایع استفاده از لینک درونمتنی، لینک ادامهی مطلب است. بلاگر میتواند چند خط اول متنش را بنویسد و به جای حساس یا سؤالبرانگیزی که رسید، لینکی بگذارد و با جملههای ابتکاری مخاطب را به دنبال خودش بکشاند؛ مثلاً بگوید: «رمز موفقیت شما در ادامهی این مطلب است!» فایدهی لینکِ ادامهی مطلب این است که در نظر اول، خواننده با دیدن یک متن بلند و بالا نمیترسد و بعد که مقدمهی نویسنده به اندازهی کافی ذهنش را درگیر سؤالاتی کرد، خودش مشتاق خواندن بقیهی مطلب میشود. البته اگر خوانندهی وبلاگ با استفاده از لینک مستقیم به آن پست رسیده باشد، همهی متن را یکجا میبیند.
2- لینکهای روزانه
لینکهای روزانه ممکن است کاملاً هم روزانه نباشند؛ اما مشخص است که قرار نیست هر ماه و هر سال در گوشهی وبلاگ جا خوش کنند. پیوندهای روزانه حاصل دسترنج وبلاگنویس، در مطالعات اینترنتی او است. اگر وبلاگی ستون پیوندهای روزانهاش زودبهزود به روز شود، آن وبلاگ همیشه پویا خواهد بود و خواننده هر روز احتمال میدهد که اگر آن وبلاگ را باز کند، لینک تازهای برای خواندن پیدا کند؛ در حالی که معمولاً بین پستهای وبلاگ، چند روزی فاصله هست و در این فاصله بازدیدهای وبلاگ کاهش مییابد.
الف) یکی از هنرهای وبلاگنویس این است که با استفاده از انواع لینکها، تصاویر، متون و... خواننده را متوجه منظورش بکند؛ البته به گونهای که خواننده فکر نکند حرفهایی تکراری با پتک به سرش کوبانده میشود!
پیوندهای روزانه کمک خوبی برای بلاگر است. لینکها در واقع پیشنهاداتی است که وبلاگنویس به بازدیدکنندهی وبلاگش میدهد تا آنها را مطالعه کند. معمولاً قسمت زیادی از سهم پیوندهای روزانه را اخبار اشغال میکند؛ اما هیچ قانون و محدودیتی ندارد. هر چه در اینترنت لینککردنی باشد قابلیت لینک روزانه شدن هم دارد. حتی میتوانید با استفاده از این امکان، اولین پستهایی را که در وبلاگتان زدهاید یادآوری کنید یا وبلاگهای دوستانتان را به صورت روزانه معرفی کنید.
ب) میشود لینکهای روزانه و مطالب وبلاگ، هر کدام یک ساز جدا بزنند و مخاطبان خاصی را جذب کنند؛ مثلاً یک فتوبلاگ میتواند لینکهای روزانهی مفید و زندهای در مورد اخبار کامپیوتر داشته باشد. با این کار دو گروه از مخاطبان را جذب خودش کرده و البته باعث میشود دوستداران کامپیوتر هم نگاهی به عکسهایش بیندازند و برعکس!
گاهی پیش آمده که میشنوم فلان وبلاگ پیوندهای روزانهی خوبی دارد و همین امتیاز، تنها انگیزهام برای باز کردن آن وبلاگ بوده است. پس این ویژگی را دست کم نگیرید!
3- لینک ثابت وبلاگها یا سایتها
این ستون معمولاً با نام پیشفرض لینک وبلاگهای دوستان شناخته شده است؛ اما شاید دشمنان یا سایتها هم دلشان بخواهد که شما لینکشان کنید! تبادل لینک کمکم به یک عرف وبلاگی تبدیل شده است. معمولاً از هر دست که بدهید، از همان دست هم میگیرید؛ یا به عبارتی هر کسی را که لینک کنید شما را لینک میکند.
الف) به نظرم بهتر است برای توضیح این قسمت، وبلاگنویسی را در دو سطح مبتدی و پیشرفته در نظر بگیریم. در وبلاگنویسی مبتدی (یا متوسط) نویسندهی وبلاگ به وبلاگهای دیگر میرود، نظر میگذارد و میگوید: «سلام دوست عزیز. وبلاگ خوبی داری. من شما رو لینک کردم. اگه ممکنه من رو هم لینک کنید.» این روش روزگاری جوابگو بود و یکی از ابتداییترین و معمولترین روشهای تبلیغ نفر به نفر وبلاگ به حساب میآمد. جوابش هم این بود: «سلام. ممنونم از لطفتون. من هم شما رو لینک کردم.» در وبلاگنویسی پیشرفته، نظر گذاشتن برای کسی بدون اینکه حتی تظاهر کنید مطلبش را خواندهاید، منجر به تبادل لینک نمیشود.
ب) وبلاگنویسان تازهکار میتوانند در همان بدو ورود، فهرستی از وبلاگهای پربازدید را لینک کنند. با این کار هم ممکن است صاحب وبلاگ کهنهکار با رهگیری لینکهایی که به وبلاگش داده شده، به آن وبلاگِ تازهکار برسد؛ هم اینکه وبلاگنویس تازهکار نشان میدهد که در وبلاگستان به دنبال ارتباط با بهترینها هست و به عبارتی کلاس کارش را بالا میبرد!
ج) معمولاً بلاگرهای پیشرفته، لینکهای ثابت وبلاگشان را بنا به خصوصیات مشترکی که دارند دستهبندی میکنند؛ مثلاً وبلاگهای دوستان، همسرویسیها، همرشتهایها، شخصیتها، وبلاگهای مخالفان، وبلاگهایی که همیشه مطالعه میکنند و... .
د) همهی مواردی که در مورد وبلاگ گفتم، میتواند در مورد لینک دادن به سایت هم درست باشد؛ با این تفاوت که بعضی وبلاگها برای لینک دادن به سایت، هزینهای دریافت میکنند و اسمش میشود تبلیغات! (البته میشود برای لینک کردن وبلاگ هم پیشنهاد قیمت داد. خدا را شکر که فعلاً در وبلاگستان ما بازار لینک دادن از سر دوستی یا دشمنی گرم است و نیازی به ریال و دلار نیست!)
لینک دادن به یک صفحه لزوماً به معنای تأیید محتوای آن نیست. این نکته در همهی انواع سهگانهی لینک درست است. البته لینک دادن به موافقین یا مخالفین به استراتژی نویسنده در برخورد با آراء مختلف بستگی دارد؛ اما معمولاً نمیشود کسی را به خاطر لینک دادن به صفحهای مؤاخذه کرد و برچسب خاصی به او چسباند. میگویم «معمولاً»، چون وقتی مثلاً یک وبلاگنویس به صفحهای لبریز از عکسهای غیراخلاقی لینک بدهد، کمی قضیه متفاوت است!
وقتی مطلبی در گوگل سرچ میشود، هر صفحهای که بیشتر لینک شده باشد در صدر قرار میگیرد؛ یعنی با هر لینکی که به صفحهای میدهید، به آن کمک میکنید که شانس زودتر پیدا شدنش در جستوجوهای اینترنتی بیشتر شود. یکی از استفادههایی که از این خاصیت میشود کرد، «بمب گوگلی» است؛ مثلاً وقتی یاهو، نام ایران را از لیستش حذف کرده بود، وبلاگنویسان ایرانی با لینک کردن این صفحه، هدفشان این بود که صدای اعتراضشان را به گوش جهان برسانند. یا در ماجرای حملهی اسرائیل به غزه، یکی از واکنشهای وبلاگنویسان، استفاده از روش بمب گوگلی با لینک دادن به این سایت بود.
وبلاگها، زنجیرهای لینک شده هستند که وبلاگستان را زنده نگه میدارند. وبلاگی که نتواند بجا و هنرمندانه از این امکان استفاده کند، بیش از یک برگهی کنده شده از دفتر ارزشی ندارد و ماهیت ارتباطی و رسانهایاش را از دست داده است. هرچه توانایی خود را در استفاده از لینکها بالا ببرید، میتوانید دریچههای بزرگی به روی خوانندهی وبلاگتان باز کنید؛ مثلاً اگر میخواهید بازدیدکنندهی وبلاگتان را با اصول وبلاگنویسی، بیشتر آشنا کنید، همین حالا لینک نشریهی تخصصی شماها را به وبلاگتان اضافه کنید!
نظرات