هبوط با زن بود

آری تو، ای زن، تویی که چشمانت یوسفی است که به عزیزی رسیده است. تنت باغی است داغ از گرمی تب

و من آتش دوزخ و وعده بهشت هر دو را در آن می بینم

زلفانت ماری است که گندم (میوه ممنوعه) وعده می دهد

دریغ از میوه های دانایی، بهشت بیهوده می شود چون تو از آن رانده می شوی

خداوند بزرگ مهر در ابتدا زن را خلق نمود و زن مرد را به دنیا آورد . مادر بودن چنان چیز اسرار آمیز و غریبی است که فقط مادر می تواند بفهمد که مادر بودن در آدم چه تغییر عمیقی ایجاد می کند

زن نخستین موجودی بود که موجودی به دنیا آورد که قابلیت انسان شدن را داراست

زن نخستین آدمی است که موجودی به دنیا آورد که قابلیت انسان شدن دارد. زن راز و رمز زندگی است

و مرد معنا و مفهوم آن

هبوط با زن بود

رستانامه ششم

#رستانامه_حسن_ناصری


نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری