نــــام فـــردوســـی

نام فردوسی در منابع به صورتهای گوناگونی مانند حسن، منصور، محمد، احمد و اسم پدرش، احمد، علی اسحاق، منصور و محمد آمده است.
از این میان شادروان دکتر ریاحی، حسن بن علی را برگزیده اند و مرحوم استاد محیط طباطبایی و دکتر خالقی مطلق، منصور بن حسن را که در مقدمه شاهنامه نسخه فلورانس (۶۱۴ه.ق) و ترجمه عربی بنداری نیز آمده است. دکتر شفیعی کدکنی با بررسی کنیه ها و نامهای دانشمندان در تاریخ نیشابور رابطه جالبی بین آنها یافته اند بدین صورت که بیشتر کسانی که کنیه شان ابوالحسن است علی نام دارند و غالب ابوعبدالله ها، محمد و تقریبا بیشتر ابوالقاسم ها، حسن. براساس این قرینه چون کنیه فردوسی ابوالقاسم بوده، احتمال اینکه نامش «حسن» باشد بیشتر از «منصور» است.

برای مطالعه بیشتر ر.ک به..
_محیط طباطبایی،محمد؛ “نام فردوسی چه بود؟” فردوسی و شاهنامه، صص ۱۸-۲۰.”
_ریاحی، محمد امین؛ سرچشمه های فردوسی شناسی،صص۴۷۹ و۴۸۰ همو؛ فردوسی صص۶۴ و ۶۵
_خالقی مطلق، جلال؛ “نگاهی تازه به زندگینامه فردوسی” نامه ایران باستان ص۳.


نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری